Linda Brink

30 september 2019

2 reacties

Vertrouwen

Vertrouwen

Voor alle onzekere mutsen

Hoe sta je in je schoenen? Zeker, onzeker? Goed gemutst vandaag? Vorige week had ik een dag waarin ik me verschrikkelijk onzeker voelde. Een dag waarvan ik dacht, ik ga onder een steen liggen en kom er niet meer onder vandaag. Bij wijze van spreken dan he?!

Ik heb het gedaan

Onder een steen liggen, een dag helemaal niets moeten, behalve dan de kinderen naar school, boodschappen en eten koken (da’s best handig met hongerige monster in huis, maar dat ter zijde). Ik heb het gewoon gedaan. Thee drinken, Netflixen en helemaal niets van mezelf moeten, omdat ik heerlijk tegen mezelf aan liep. En dat ik tegen mezelf aan liep, wist ik best, maar waar de angel nu precies prikte, wist ik niet. Ik voelde me alleen en verdrietig.

Het mag

Emoties mogen er zijn. Ik zie emoties als een leidraad naar meer bewustzijn in mijn leven. Me verdrietig en alleen voelen, duiden op dat ik liever voor mezelf mag zijn. Dat ik mezelf het vertrouwen mag geven. Dus dat deed ik vorige week. Een dag lief zijn voor mezelf, met heel veel kopjes thee en voor mezelf uitstaren. Twee dagen later wist ik waar de angel prikte. Ik mag meer vertrouwen hebben. Meer vertrouwen in mezelf. Vertrouwen dat ik goed genoeg ben. Want ook al kom ik soms best stoer over. Zo voel ik me echt niet altijd. En dat is ook oké. Dat is ook vertrouwen. Vertrouwen dat het een dag is die minder gezellig is met jezelf. En vertrouwen dat het vertrouwen in mezelf morgen weer terug is. Vertrouwen dat het goed komt en vertrouwen dat ik weet wat ik nu weer los mag laten.

Loslaten

De emoties van je allen voelen en verdrietig zijn, zijn er bij mij niet voor niets. Ik mag weer een stap verder naar mijn hart wandelen. Nog meer gaan staan voor wat ik doen. En dat deed ik ook vorige week. Met super mooie gesprekken tot gevolg. Uit mijn hart vertellen wat ik nu eigenlijk doe. De mooie trainingen die ik geef. De lezingen die ik nog meer wil gaan doen. Want ik word er zo blij van. Mensen aan het denken zetten. Zich laten verbazen over zichzelf. Is het echt wat ik denk? Wat voel ik en wat zegt mijn hart. Mijn hart vertelt me dat ik super dankbaar en blij ben. Ik heb weer een stukje mogen loslaten en zo wandel ik mijn pad verder. Steeds meer en meer naar mijn hart. Naar bewustzijn en in vertrouwen.

 

Liefs, Linda

2 Comments

  • Greet Peters schreef:

    Hallo Linda, dit is de eerste mail die ik gekregen heb. De mail van dinsdag. Als je de mail van maandag nog voor me hebt wil ik die graag nog een keer ontvangen als dat kan.

    Bovenstaand stukje is zo herkenbaar. Vorige week heb ik het nog ervaren. Ik heb het alleen nooit zo bekeken. Dat het leermomenten zijn waar ik los mag laten is geheel nieuw voor me. Tot nu toe ging ik niet extra goed voor mezelf zorgen maar de aandacht afleiden en mijn vol voor iets anders inzetten. Er zit een uitdaging in jou omschrijving.

    Dank je voor

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

5 × twee =