Falende moeder

Ik was 38, wilde een goede moeder voor mijn kinderen zijn en een leuke vrouw voor mijn echtgenoot. Ook was ik mijn eigen bedrijf gestart en dragen we de zorg voor onze autistische zoon. Ik liep mezelf voorbij. De combi thuis werken, een eigen bedrijf hebben en zorgen voor de kinderen leek ideaal, maar was ingewikkelder dag ik dacht.

Spagaat

Alles en iedereen ging voorop. Waardoor ik mezelf compleet vergat. Daardoor had ik geen balans in mijn leven. Ik voelde dat ik in een spagaat zat. Goed voor onze kinderen zorgen en een carrière willen. Tegelijkertijd gingen we een intensief begeleidingstraject in voor onze autistische zoon. Waarin ik als moeder niet alleen anders naar mijn kind leerde kijken, maar ook naar mezelf. Waarin ik mezelf heel hard tegen kwam. De benadering die we naar hem hadden, was niet de juiste en nu zag je hoe dat kwam en wat het precies met hem deed. Natuurlijk was dit een mooie openbaring, dan kun je het anders gaan doen. Maar ik voelde me vooral verdrietig, teleurgesteld in mezelf, want ik kon mijn zoon op dat moment niet helpen weer blij te zijn. Ik kon het niet zelf oplossen voor hem. Had hulp nodig, dus ik was een falende moeder. Ook al hoorde ik uit mijn omgeving geluiden als: Jullie doen het zo goed, jullie doen zo veel. Je hebt zo veel geduld. Zo ervaarde ik dat dus zelf totaal niet.

Besluit

Afgelopen zomer nam ik een besluit. Ik wilde mijn leven anders inrichten. Dit was een keuze, die naast confronterend, de mooiste keuze was die ik had kunnen maken. Ik besloot dat ik mezelf goed genoeg vind en dat ik van mezelf hou. Ik besloot dat ik het middelpunt van mijn leven ben. En dit draag ik met liefde uit. Het klinkt je misschien egoïstisch in de oren:  jezelf in het middelpunt zetten. Dat is het zeker niet. Wanneer je dit met liefde doet, straal je liefde uit naar iedereen in je omgeving. Dat heef een rimpeleffect. Goed voor jezelf zorgen en je zorgt goed voor je omgeving. Ik roep met regelmaat: Wat je uitstraalt krijg je terug.

De falende moeder heb ik de laan uit gestuurd. Ik was na alle verdriet, nu wel klaar ben met huilen. Dat het tijd was om mijn biezen te pakken en in de nieuwe Linda te stappen. Stop met jezelf verwijten maken, stop met jezelf schuldig voelen. Ga voor je geluk, een leven vol liefde voor je omgeving en vooral voor jezelf.

Liefs, Linda